Veranderend getij

Rijkswaterstaat - eerbiedwaardig, twee eeuwen oud - behoort tot de Nederlandse identiteit. Hij is de kampioen van de Deltawerken, beschermt ons tegen overstromingen, beheert de Rijksverkeerswegen en -waterwegen, en slokt jaarlijks twee tot vier miljard aan belastinggeld op.

Zes jaar geleden raakte de Waterstaat in crisis. Het imago was aangetast door de bouwfraude, de administratie rammelde, en honderden ambtenaren bleken overbodige of onduidelijke dingen te doen. De politiek vond RWS te log en te duur en begon hardop na te denken over ontmanteling van dit ooit zo machtige instituut.

Om deze dreiging te pareren, besloot Rijkswaterstaat tot een chirurgische ingreep in eigen vlees, waar zelfs de politici stil van werden. De oude, feodale structuur ging op de schop. Duizenden medewerkers vertrokken, managers kregen les in modern bedrijfsjargon, de ingenieurscultuur moest wijken voor een markt- en publieksgerichte stijl.

In dit boek beschrijft Marcel Metze met veel gevoel voor feiten en emoties, voor details én grote lijnen, hoe dit moeizame en soms pijnlijke proces verliep, waar het slaagde en waar het strandde. Hij kreeg volledige toegang tot interne documenten en notulen, voerde tientallen gesprekken en schreef een even unieke als openhartige inside case study.